Najbardziej intymna świątynia Monumental, gdzie wiara, tradycja i strach spotykają się w ciszy na sekundy przed wejściem na arenę.
Za hukiem trąbek, okrzykami „ole” z trybun i kurzem areny, w Las Ventas istnieje maleńka przestrzeń, której niewielu odwiedzających sobie wyobraża. Zamknięta dla publiczności przez dziesięciolecia, kaplica Monumental jest dziś częścią zwykłej trasy wycieczki: to miniaturowe miejsce, które jednak gromadzi niezrównane bogactwo historii, skupienia, wiary i strachu.
Przez pokolenia do tego pomieszczenia mogli wchodzić tylko torreadorzy, na chwilę przed wyjściem na arenę. Tam, przed ołtarzem, mistrzowie i ich drużyny klękali w absolutnej ciszy, aby zawierzyć się swoim świętym, zanim dźwięk trąbek ogłosi wejście na arenę. To ostatnia chwila spokoju dla tego, kto ma zmierzyć się z bykiem.
Po nowoczesnej renowacji w 2024 roku, zainicjowanej przez Wspólnotę Madrytu, kaplica ponownie otworzyła swoje podwoje z ulepszonymi dachami, malowidłami i pokryciami, przywracając swój pierwotny blask, nie tracąc ani odrobiny swojego emocjonalnego ładunku.
Ołtarz kaplicy jest zdominowany przez dwie figury maryjne, które łączą Madryt z iberoamerykańską tradycją korridy, symbolizując kulturowy most, jaki walki byków zbudowały między Hiszpanią a Ameryką.
Wielkie madryckie nabożeństwo, symbol dzielnicy La Latina i tradycyjnego Madrytu, przewodniczy małemu ołtarzowi kaplicy. Jej wizerunek, na skromnym obrazie, przyjmuje ciche skupienie torreadorów przybywających z każdego zakątka świata, w geście, który łączy popularną duchowość mieszkańców Madrytu z rytuałem wejścia na arenę.
Patronka Meksyku i całej Ameryki Łacińskiej, jej obecność w Las Ventas nie jest przypadkowa: odzwierciedla głębokie korzenie korridy na kontynencie amerykańskim i emocjonalną więź, jaką meksykańskie, kolumbijskie, peruwiańskie czy wenezuelskie postacie utrzymują z najbardziej wymagającą areną na świecie. Amerykańska madonna w sercu Madrytu.
Pięć minut przed wejściem na arenę, dziedziniec drużyn milknie. Wąskie drzwi prowadzą do kaplicy. To, co dzieje się w środku, jest jednym z najbardziej intymnych i starożytnych gestów korridy.
Matadorzy, już ubrani w stroje świetlne, przechodzą przez wąski dziedziniec w towarzystwie swoich drużyn. To krótka, ale naładowana emocjami podróż: sekundy wydają się rozciągać, zanim otworzą drzwi kaplicy.
W środku hałas cichnie. Torreadorzy i ich pomocnicy klękają przed tabernakulum, pomalowanym niegdyś na biało i złoto przez księdza Cruza Goñi Paternáina, przez dziesięciolecia kapelana Las Ventas. To ostatnia chwila absolutnego spokoju.
Wielu żegna się znakiem krzyża; inni rysują stopą znak krzyża na piasku po wyjściu. Niektóre kapy mają wyhaftowane wizerunki Chrystusów lub Madonn, zwyczaj, który przechodził z pokolenia na pokolenie wśród wielkich postaci korridy.
Niektórzy torreadorzy zostawiają na białym obrusie ołtarza małe obrazki ze swoimi wizerunkami lub wizerunkami swoich świętych. Dziesiątki z nich, nagromadzone przez lata, są dziś jednym z najbardziej wzruszających świadectw, jakie zachowała kaplica.
Brzmią trąbki. Drzwi się otwierają. Oślepiające światło areny czeka na nich. To, co wydarzy się później, zależy tylko od byka, od odwagi torreadora… i, dla wielu z nich, od modlitwy odmówionej na sekundy przedtem w tej małej świątyni.
Na prawej ścianie kaplicy, maleńki obrazek uderza każdego, kto go czyta: dwa teksty napisane w grudniu 1982 roku przez poetę Rafaela Herrero Mingorance. Są to „modlitwy torreadorów”, duchowa rzadkość unikalna w świecie tauromachii.
„Ojcze nasz, któryś jest na arenach, święć się imię Twoje. Przyjdź królestwo Twoje i stań się walka Twoja, tak na placu, jak i w życiu...” — Rafael Herrero Mingorance
„Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą. Błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony owoc odwagi, która oddaje się każdego wieczoru na piasku...” — Rafael Herrero Mingorance
Zbudowana w 1931 roku, arena walk byków Las Ventas jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych ikon architektonicznych stolicy. W jej majestatycznym pierścieniu z cegły i płytek ukryta jest maleńka świątynia, gdzie historia korridy opowiadana jest w ciszy.
Każdy zakątek kaplicy kryje darowany przedmiot, historię, imię, które odcisnęło piętno na tauromachii. Oto niektóre ze skarbów, które odwiedzający mogą dziś podziwiać.
Jednym z najbardziej emblematycznych elementów kaplicy jest krucyfiks podarowany przez historyczną rodzinę torreadorów Bienvenida, dynastię, która naznaczyła XX wiek na hiszpańskich arenach. Darowizna pełna rodzinnego i taurynicznego symbolizmu.
Nawarski ksiądz był przez dziesięciolecia kapelanem Las Ventas. Własnoręcznie pomalował tabernakulum na biało i złoto, kształtując estetykę, która do dziś dominuje na ołtarzu. Jego pamięć jest nierozerwalnie związana z duchową historią areny.
W październiku 2024 roku Wspólnota Madrytu ponownie otworzyła kaplicę po kompleksowej modernizacji, która obejmowała renowację dachów, malowideł i pokryć, aby rozwiązać problemy z przeciekami wody. Kaplica ponownie zabłysła, gotowa przyjąć nowe pokolenie odwiedzających.
"Jeśli jest w Madrycie miejsce, które mimo swojej małości gromadzi niezrównane bogactwo historii, tradycji, skupienia, wiary, pasji i strachu, to jest to kaplica Monumental de Las Ventas."
Vida Nueva · 2019Wiele spojrzeń na to samo miejsce: ołtarz z Matką Boską z La Paloma, detale skupienia, arena od środka i intymny zakątek, gdzie torreadorzy modlą się przed wejściem na arenę.
Kaplica koncentruje wieki tradycji korridy i madryckiej duchowości w maleńkiej przestrzeni. Każdy obrazek, każdy Chrystus, każda modlitwa reprezentuje osobisty ślad torreadora, który przeszedł tędy, zanim zmierzył się z bykiem.
Dla międzynarodowych turystów ta mała przestrzeń jest szczególnie intrygująca, ponieważ ujawnia mało znany wymiar kultury hiszpańskiej: związek między rytuałami, tradycją, popularną duchowością a historią zawodu głęboko związanego z tożsamością Madrytu.
Nie trzeba być fanem korridy, aby wzruszyć się w tym miejscu. Kaplica mówi uniwersalnym językiem: ludzkiego strachu przed niepewnością, wartości powierzonej czemuś większemu, ciszy przed decydującym momentem. Chwila, którą przeżyła każda wielka postać korridy, od Joselito po współczesnych mistrzów.
Odwiedzenie kaplicy Las Ventas to wejście na kilka minut do jednego z najbardziej intymnych, najlepiej strzeżonych i najbardziej wzruszających zakątków Madrytu. Miejsca, które nie pojawia się w konwencjonalnych przewodnikach turystycznych, a które jednak kondensuje wieki kultury, duchowości i emocji.
Dołącz do nas w tym sekretnym zakątku Monumental de Las Ventas w wizualnej podróży z narracją: dziedziniec drużyn, obrazki na ołtarzu i cisza skupienia przed wejściem na arenę.
Naciśnij play, aby odtworzyć wideo z dźwiękiem
Jest częścią oficjalnej trasy po Monumental: arena, dziedziniec drużyn, zagrody dla byków, Muzeum Korridy i, oczywiście, ta mała świątynia, o której tak mało się mówi.
Zarezerwuj wizytę